Loon naar werken voor Gieten F1 in Loon
Na de vele buien de afgelopen paar weken kan er eindelijk weer eens gevoetbald worden en daar zijn we met z’n allen weer aan toe. Leo Loon uit staat op het programma, een tegenstander van formaat. De plaatselijke F1 prijkt samen met Annen F1 bovenaan de ranglijst en hoeft op basis van het aantal verliespunten alleen LTC F1 voor zich te dulden. In de beker hebben we eind augustus reeds een flink pak slaag gehad van de thuisploeg (dubbele cijfers) maar sindsdien hebben we iedere week een klein beetje progressie geboekt en vormt deze pot een mooi moment om onze ontwikkeling te peilen.
De wind zwiept door de bomen, hoe toepasselijk, deze vijf december en het is behoorlijk fris wanneer we arriveren in Loon. De parkeerplaats puilt uit, zoals altijd eigenlijk in Loon het geval is en ook aan de overkant van de weg zijn de plekjes schaars. Eenmaal geparkeerd vliegen we de weg over, langs het jeugdstadion rechtstreeks naar de kleedkamer waar de shirtjes worden uitgedeeld, passende winter kleding uit de tassen wordt getoverd en een zeer relaxte team bespreking wordt gehouden. Er is de afgelopen week superscherp getraind, de jongens weten ondertussen wat hun taak behelst en er wordt veel moed geput uit de ijzersterke tweede helft tegen Stadskanaal F2 14 dagen geleden. De aftrap staat gepland voor 12.00 uur, een onwennige tijd voor de boys, maar ze zijn er helemaal klaar voor. Het is een lange ochtend geweest, maar nu mogen ze los, in het jeugdstadion, onder grote publieke belangstelling. De NS dienstregeling loopt vandaag op rolletjes, precies om 12.00 uur raast de Intercity naar Groningen voorbij en begint de wedstrijd. We nemen er geen notie van, de trein leidt anno 2015 niet meer af, we zijn nu professionals en gefocust op de wedstrijd en onze tegenstander.
Toch kunnen de ambitieuze plannen al snel de prullenmand in want uit de eerste de beste aanval weet LEO Loon te scoren en kijken we tegen een erg vroege achterstand aan. Dan blijkt al snel dat de jongens in mentaal opzicht de laatste paar weken een stormachtige ontwikkeling hebben doorgemaakt. Ze stropen de mouwen op, voeren de afspraken goed uit en gaan vooral lekker voetballen. Dinand scoort uit een schier onmogelijke hoek al snel tegen maar volgens de scheidsrechter is de bal over de achterlijn geweest en wordt de goal afgekeurd. In de negende minuut valt alsnog de gelijkmaker en die is ook dik verdiend. Fijs verovert de bal op eigen helft, kapt een mannetje uit en stuurt vervolgens met een prachtige pass Mike weg die zonder aarzeling de trekker overhaalt en de bal tegen het net doet ploffen. 1 – 1 dus en voor LEO Loon F1 is het nu helemaal duidelijk dat het geen makkie wordt deze keer tegen de strijdlustige rood-witten. De thuisploeg slaat slechts sporadisch een bres in de hechte defensie van Gieten die staat als een huis ; Fijs, Stan en Patrick hebben de zaakjes prima voor elkaar. Slechts éénmaal breekt LEO Loon door de linies en wordt ook keeper Vince verrast door een schot vanaf de rand van het strafschopgebied ; 2 – 1 voor LEO Loon en met die stand gaan we ook rusten.
In de kleedkamer laten de leiders de jongens zelf de evaluatie verzorgen. Het gaat erg goed vinden ze, omdat er vroeg druk naar voren wordt gezet en goed verdedigd wordt op de bal. Coaches Eddie en Frans vinden dat er een team staat, dat iedereen heel hard voor elkaar werkt en dat er in de tweede helft nog heel mooie dingen kunnen gebeuren wanneer ze allemaal wederom alles geven in de tweede helft. Een dubbele portie mini’s wordt als worst voorgehouden maar daar doen ze het niet voor, er wordt keihard onderhandeld met de leiding, ook een grote Mars stilt de honger niet. Uiteindelijk gloort een grote Mars én een zakje chips aan de horizon wanneer LEO Loon over de knie wordt gelegd. Ze halen werkelijk het onderste uit de kan en voort gestuwd door de wind en de fanatieke aanhang langs de kant vliegen de mannen letterlijk over het veld. Het reeds hoge niveau stijgt aan beide kanten, LEO F1 laat een paar mooie staaltjes voetbal zien en dwingt ook enkele goede kansen af maar stuit steeds op onze doelman Vince die de baas is in het strafschopgebied, zich goed op ballen stort en een paar ballen knap uit de hoek ranselt.
Ook krijgen we wat hulp van de paal en trotseren we een tijdelijke storm van LEO Loon F1. Toch weten we af en toe gevaar te stichten en ziet ook Sven een doelpoging op de paal belanden. Het spel vliegt op en neer, het is een erg spannende wedstrijd en ook nog eens een mooie pot om naar te kijken. Halverwege de tweede helft komt LEO Loon op een 3 – 1 voorsprong maar Gieten weigert de handdoek in de ring te gooien en blijft knokken voor een resultaat. LEO Loon probeert met drie schoten kort achter elkaar Gieten de definitieve nekslag te geven maar Mike werpt zich als een menselijk schild een paar keer in de baan van het schot en ook Vince heeft een prachtige redding in huis. Het lukt LEO Loon maar niet om te scoren en naar mate de tweede helft vordert lijken de kansen voor Gieten in goede zin te keren. Vier minuten voor tijd dwingt Gieten een corner af die vanaf links door Sven strak voor het doel wordt gegeven, door iedereen wordt gemist en vervolgens simpel bij de tweede paal door de vogelvrije Wessel tegen de touwen wordt geschoten. Gieten ruikt bloed, gooit er nog een schepje bovenop en krijgt in de één na laatste minuut loon naar werken. Diep op eigen helft neutraliseert Sven een veelbelovende aanval van LEO Loon, gebruikt goed zijn lichaam en snelheid en schud zo twee belagers van zich af en dan ligt de weg naar het doel op. Wessel en Mike sluiten ook aan en zo stuiven drie drieste pupillen recht op het doel van LEO Loon af. Dit moet ‘m gewoon worden, zo vlak voor tijd. Sven nadert met grote stappen het doel, de keeper komt uit maar dan volgt een verwoestende uithaal en daarmee brengt Sven beide partijen op gelijke hoogte : 3 – 3 ! De vreugde is groot, niet lang daarna fluit de scheidsrechter af en barst het feest bij de jongens uit Gieten los terwijl in het LEO kamp de teleurstelling heel eventjes overheerst. Dit punt wordt door het team en de leiding als een overwinning gevierd en de beloning – een grote Mars – is dan ook dik en dik verdiend. Wat hebben jullie een geweldige wedstrijd gespeeld jongens, en vooral goed voor en met elkaar gevochten. Leiders Eddie en Frans steken na afloop hun trots dan ook niet onder stoelen en banken, zo blij zijn ze met de mooie ontwikkeling die het team doormaakt. Het is geweldig om zulke blije koppies te zien.
Voor veel teams was dit de laatste speelronde van de najaarscompetitie maar wij hebben vanwege de hevige regenval een paar partijen gemist, waarvan er nog eentje wordt ingehaald, volgende week in en tegen Borger. Hopelijk werkt het weer nog even mee zodat we nog een keertje lekker buiten kunnen voetballen voordat we de zaal in gaan.