Jannes Mulder overleden

Jannes genoot van het voetbal. Zelf voelde hij zich vooral betrokken bij de jeugd. Nadat hij op 32-jarige leeftijd om gezondheidsredenen als actief voetballer moest stoppen, heeft hij jarenlang als jeugdtrainer de jongste jeugd de beginselen van het voetballen bijgebracht. Hoe leer je een bal trappen, hoe leer je een bal passen en stoppen. Maar vooral de voorbereiding op het spelletje was belangrijk. Hoe leer je veters strikken. En als een spelertje dat niet in de vingers kon krijgen, deed hij het nog maar weer eens een keer voor.

Jannes en de jeugd. Ze hadden wat met mekaar. En ze begrepen elkaar. De jeugd moest vooral plezier aan het spelletje hebben en dat gold niet alleen voor de beteren, maar zeker ook voor de minder getalenteerden. Gezamenlijk optrekken en zorgen dat een ieder zich ook bij de vereniging betrokken voelde. Bij hem stond bijvoorbeeld F4 net zo hoog in het vaandel als een kampioensteam. Het duurde dan ook niet lang dat Jannes toetrad tot het bestuur, waarin hij dan de zaken van de jeugd behartigde. Tevens was hij lid van de jeugdcommissie.

Naast het bestuurslidmaatschap hield hij zich ook bezig met allerlei dingen zoals materiaalonderhoud e.d. Zo repareerde hij vaak lekke ballen. Als een bal dan volgens de trainers in een staat verkeerde dat ze hem niet meer wilden gebruiken, dan zei Jannes vaak "Ho ho, niet weggooien! Daar weet ik nog wel een kwajong voor, die kan er nog mooi mee voetballen."

Ook met de jaarlijkse feestavond was Jannes op de bühne een persoonlijkheid, maar ook achter de schermen waar hij veel deed om de avond maar weer te doen slagen.

De laatste jaren was hij samen met schoonzoon Herman betrokken bij het beeld en geluid, de zogenaamde TMP producties. Ook heeft hij zich jaren ingezet in de barbediening samen met vrouw Jenny, in de ploeg met Marchienus , Tineke en Fennie. En zo kunnen we nog heel veel dingen opnoemen waar Jannes als vrijwilliger bij betrokken was. En natuurlijk was hij ook lid van de klussenclub. Op de vrijdagmorgen allerlei onderhoud doen voor de club. Nuttig, maar ook zeer gezellig. Als hij vanwege lichamelijke ongemakken niets kon doen, dan kwam hij vaak toch nog wel even langs rond de koffie, want hij hoorde er bij, dus even je gezicht laten zien.

Voor al zijn inzet en verdiensten voor de v.v. Gieten werd hij in 1996 benoemd tot erelid en ontving hij in 1997 de KNVB waarderingsspeld in brons.

Jannes Mulder en v.v. Gieten, het was een onafscheidelijke twee-eenheid, die op allerlei manieren door de hele familie Mulder heen liep. Zo werd in 2008 het kunstproject Kunst in de Kleedkamer georganiseerd. Hierbij werd Jannes betrokken bij het maken van een schilderij over de Gieter Heeren. Niet echt zijn ding. "Ik klieder wel mee", zei hij. "Niet dat ik er verstand van heb, maar ik vind het leuk om in de gezamenlijkheid zoiets te doen en het is goed voor de sfeer in de club en daar gaat het per slot van rekening om." Bij de opening van de expositie, zou het mooi zijn als het clublied werd gezongen. Maar wie moest dat zingen? Er was maar een die daarvoor in aanmerking kwam. U raadt het al.

Jannes Mulder heeft zijn laatste wedstrijd verloren. Een wedstrijd die niet te winnen was. Wij zullen hem blijven herinneren als een voetbalvriend, bestuurslid, jeugdtrainer, maar bovenal een zeer aimabele persoonlijkheid die zeer betrokken was bij de vereniging. We wensen de familie sterkte met dit verlies en hopen dat zij de kracht zullen vinden in de positieve leefwijze van Jannes om verder te gaan.