F3 vergeet te winnen in Loon
Wat duurt de ochtend lang als je vroeg wakker bent, heel veel zin hebt om te voetballen en pas om 11.30 uur hoeft te verzamelen voor de uitwedstrijd tegen Leo Loon.
We spelen op een zeer ongebruikelijk tijdstip, 12.30 uur, maar het is al een tijdje passen en meten in Loon. Vier velden is wat magertjes voor een club die duidelijk uit haar jasje is gegroeid. De stad Assen is opgerukt en schurkt tegenwoordig tegen Loon aan. Slechts de spoorlijn scheidt de wijk Marsdijk van het pittoreske dorpje. 4.500 huishoudens zijn over de jaren heen neergestreken in de wijk en dat zorgt voor flink wat aanwas. Dit seizoen verdedigen maar liefst 7 F-teams de kleuren van Leo in de competitie.
Er staan erg veel wedstrijden op het programma en dat vergt een heel strakke planning. Alles loopt precies op schema en dat is een grote verdienste van de club. We kunnen eventjes lekker inspelen op het hoofdveld voordat we, direct na het klinken van het laatste fluitsignaal, kunnen verkassen naar het grandioze jeugdstadion. Het went nooit – kunstgras, reclameborden, dug-outs en zelfs een heus scoreboard ; dit is zo cool ! Vóór de wedstrijd schudden we net als de profs op televisie handjes met de tegenstander en wensen we elkaar een leuke en sportieve wedstrijd toe. Beide teams bestaan uit 10 spelers en we zijn er onderling al snel uit om 8 tegen 8 te spelen.
Alhoewel we de opstelling en ‘tactiek’ al in de kleedkamer hebben doorgenomen wordt er vlak voor de aftrap nog een extra bespreking belegd. De jongens moeten nog eventjes ingelicht worden over het ‘geheime wapen’ van Leo : de spoorlijn ! We willen niet dat de jongens verrast worden door een voorbijrazende trein en alle aandacht verleggen naar een geel-blauwe Intercity. De jongens van Leo zijn hier ondertussen aan gewend en zullen ongetwijfeld toeslaan wanneer onze concentratie verslapt. We moeten de koppies er dus bij houden !
De jongens hebben een hele morgen moeten wachten maar nu gaat het dan echt beginnen, en ze hebben er heel veel zin in. Natuurlijk ! Want het zonnetje schijnt en we willen een passend vervolg geven aan onze overwinning tegen Dwingeloo. Al snel merken we dat we een geduchte opponent tegenover ons hebben. We krijgen weinig ruimte om te voetballen en worden afgetroefd op felheid wanneer Leo net buiten de ‘16’ de bal veroverd en direct doorspeelt naar de tweede paal. Met een fraaie lob wordt onze keeper Abdiladiif gepasseerd en staat het 1 – 0 voor de thuisploeg. We geven ons niet gewonnen en doen heel erg ons best om de gelijkmaker te scoren. We komen steeds dichterbij de goal van Leo en zetten de verdediging steeds vaker onder druk. Leo wendt het directe gevaar af door de ballen resoluut over de zijlijn te schieten. We gooien goed in, lopen goed vrij en melden ons weer voor het doel van Leo maar missen wat geluk in de afronding. Veel ballen komen voor de verkeerde voet terecht .. da’s balen zeg ! Brent is het dichtste bij een treffer, wat een verdiende beloning voor zijn goede spel was geweest. Zijn schot wordt echter met een uiterste inspanning door de keeper tot hoekschop verwerkt. Met een 1 – 0 ruststand zoeken we de kleedkamer op.
We laten ons nog te makkelijk aftroeven door Leo en spelen te afwachtend. in de rust spreken we af wat steviger de duels in te gaan en vroeg druk te zetten. Dat lukt in eerste instantie niet echt goed en gelukkig behoedt de paal ons voor een grotere achterstand. De wedstrijd krijgt een nieuwe wending wanneer Leo een grote kans onbenut laat. Het wakkert het vuurtje bij de boys uit Gieten weer aan en we winnen zowat alle duels op het middenveld. Het is echter lastig om in een overtal situatie de vrije man te bedienen en zo lopen een aantal aanvallen tot niks uit. In plaats van 1 – 1 staat het halverwege de tweede helft 2 – 0 voor Leo. De blauw-witten scoren razendsnel uit een corner. Het blijft spannend. Er is nog tijd om wat terug te doen en dat doorzettingsvermogen leidt vlak voor tijd tot de 2 – 1. De keeper van Leo heeft een mooi afstandsschot van Patrick niet direct onder controle en Wessel staat op de goede plek om de bal het beslissende zetje over de lijn te geven. Er is hooguit nog een minuutje te spelen, maar het kan nog, en het lukt bijna ook nog, de 2 – 2. Het was verdiend geweest.
We hebben heerlijk gespeeld op Sportpark Marsdijk tegen een erg leuke en goede tegenstander. Volgende week gaan we weer lekker voetballen, in Assen tegen de plaatselijke FC.