Gieten JO11-1 on fire tegen LEO (Loon) JO11-1
“We moeten gewoon een keertje met 5 – 0 winnen, dan zijn we los” roept trainer/leider Patrick Veldman van Gieten JO11-1 enkele weken geleden na afloop van de nipte verliespartij tegen ZFC Zuidlaren JO11-1. Het team ontwikkelt zich goed, gaat iedere week beter spelen maar drukt de gemaakte progressie nog niet uit in punten. Tegen koploper Achilles 1894 JO11-1 vormt een sterk staaltje teamgeest de basis voor een daverende verrassing en worden de Roodhemden met lege handen (1 – 0) naar huis gestuurd. We zijn zeven dagen verder; er is twee keer goed en hard getraind (specifiek op de opbouw) in de aanloop naar een nieuwe krachtproef : LEO Loon JO11-1 uit. De leiders zijn heel erg benieuwd of de stijgende lijn tegen de Loners doorgezet kan worden. De bespelers van Sportpark Marsdiek hebben evenals Gieten zes punten, maar een wedstrijd minder gespeeld. Wint Gieten dan passeert het de directe tegenstander op de ranglijst en houdt het koploper Achilles 1894 in het vizier. Resultaat is echter niet de hoogste prioriteit, voortborduren op de uitstekende wedstrijd tegen Achilles 1894 wél - zowel in mentaal als voetballend opzicht.
Patrick heeft op deze vroege ochtend één verrassing in petto : Abel start rechtsachter in plaats van Yannick die begint als wissel. Da’s toch een omschakeling voor de spits, maar net als tegen LTC pakt deze rigoureuze verschuiving goed uit. Om 8.45 uur trappen we af en één ding is direct duidelijk : de jongens zijn gretig, én wakker. De tegenstander wordt direct bij de strot gegrepen en de kansen dienen zich razendsnel aan. Een schot van Thom beland op de paal en de keeper van LEO redt geweldig wanneer Sam alleen op hem afstevent. LEO slaagt er amper in om onder de druk uit de komen, maar de eerste keer dat ze echt de middenlijn oversteken is het direct raak ; een hoge voorzet ploft buiten het bereik van goalie Wessel net in het hoekje en zo staat LEO, volstrekt tegen de verhouding in, op een 1 – 0 voorsprong. De rood-witten stappen snel over de domper heen, gaan onverminderd door met aanvallen en binnen een mum van tijd staat het gelijk : Een schot van Sam wordt gekeerd door de keeper, maar Tijn reageert alert, is twee verdedigers te snel af en ramt van dichtbij de bal hoog tegen de touwen. Gieten gaat door, Abel creëert veel diepgang in het spel, blijft strooien met mooie passjes en weet met name Sam telkens te vinden – de twee voelen elkaar erg goed aan. Ook Abel’s compagnon Melle bemoeit zich nadrukkelijk met de opbouw en staat aan de basis van de 2 – 1 voor Gieten. Na het veroveren van de bal volgt er een strakke pass langs de lijn precies op maat voor Sam, die de bal met een prima eerste aanname direct onder controle heeft en vervolgens richting doel snelt. Het hele team schakelt razendsnel om, alle pionnetjes schuiven mee naar voren en daardoor zijn er opties te over. Sam heeft genoeg tijd om een goede afweging te maken, de keeper laat een gaatje en dat is voor Sam voldoende om de trekker over te halen en gedecideerd de bal in de korte hoek langs de keeper te schieten – een heel mooie aanval en een dito doelpunt, klasse jongens ! Het gaat lekker zo, de jongens blijven de druk op de ketel houden en ballen afjagen en het is een wonder dat in deze fase de marge bij één doelpunt verschil blijft. Stan en Sven worden in scoringspositie gebracht maar stuiten allebei op de keeper, die zijn handen vol heeft aan het bombardement van schoten. Gieten heeft de wedstrijd volledig onder controle maar uit het niets staat het 2 – 2 wanneer Wessel centraal staat in een mini horror show en een terugspeelbal niet helemaal goed in schat. De fout wordt direct afgestraft, maar da’s onderdeel van het leerproces. Een tegenslag in zijn nog prille carrière als doelman, maar hij herstelt zich knap, de knop gaat om en hij keept verder een prima wedstrijd.
Het team zet de schouders eronder, de jongens gaan gewoon vrolijk verder met voetballen, goed voetballen, wat laten ze toch mooie dingen zien. Thom bloeit helemaal op als controleur op het middenveld en ook Sven doet het voortreffelijk in de as. Met een lekkere voorzet stelt hij Sam in staat om de 2 – 3 te scoren (we staan we voor) maar in de allerlaatste seconde van eerste helft krijgen we toch weer een tik te verwerken, eerst door onnodig een corner weg te geven en vervolgens werkeloos toe te kijken hoe LEO een vuurpijl (want dat is het, figuurlijk dan) binnen kopt. Zo gaan we met een 3 – 3 tussenstand de rust in, goed spel maar drie knullige doelpunten tegen. Leiders Patrick en Ger complimenteren de jongens uitvoerig en zetten nog eventjes de accenten voor de tweede helft waarin Sam in eerste instantie wat rust wordt gegund, Yannick een linie zakt naar zijn inmiddels favoriete stek rechtsachter en Abel zijn opwachting maakt in de spits.
De omzetting pakt direct goed uit want ook in de vertrouwde posities loopt de rood witte machine als een trein. Stan en Tijn lopen het vuur uit de sloffen en Thom pakt de draad van de eerste helft gewoon weer op, zorgt voor de ene na de andere interceptie, houdt prima het overzicht en zet de lijnen super uit. He’s on fire ! Heel Gieten is “on fire” trouwens. Al snel komt het team voor de derde keer deze ochtend op voorsprong en dit maal dulden ze LEO niet meer langszij. Abel neemt de 3 – 4 voor zijn rekening en ook de 3 – 5 waar een werkelijk prachtige pass van Stan aan vooraf gaat. Na deze mooie treffer is de wedstrijd min of meer beslist, gaan bij LEO de koppies hangen en kan Gieten nog meer profiteren van de ruimte die geboden wordt. Het is genieten langs de lijn, zo mooi wordt er samengespeeld, tot grote tevredenheid van de coaches. Sam springt nog even op de brommer wanneer Yannick een lange bal over pakweg 20 meter geeft, laat iedereen zijn hielen zien en rondt met een verwoestende knal af (3 – 6). Thom bekroont een ijzersterke wedstrijd met een treffer na een goed samenspel tussen Sam en Tijn, die zijn directe tegenstander een heel lastige ochtend bezorgt. Gieten is gewoon de baas op het veld en op de 3 – 7 overwinning valt werkelijk niets af te dingen. Leider Patrick ziet het relaxed met zijn handen in de zakken aan en weet dat het goed zit. Dit is een geweldig resultaat en een bevestiging van de steile groeicurve. Het team ontwikkelt zich in rap tempo, in meerdere opzichten. De jongens werken keihard voor elkaar en met elkaar, en dat is een groot goed… iets waar de leiding in ieder geval erg trots op is.
Hoe kijkt Patrick terug op deze prachtige ochtend ? Lekker droog. “Keurig gespeeld jongens”. Om er in kleine kring aan toe te voegen : “Super gewoon dat de dingen waarop ik getraind heb zo goed door de jongens worden opgepakt in de wedstrijd”. Goed bezig Patrick, echt waar.
JO11-1 blijft hard doortrainen in de herfstvakantie maar qua wedstrijden slaan we een weekje over. Op 29 oktober wacht thuis Fit Boys JO11-1, aanvang 10.15 uur. Het zou leuk zijn wanneer de rollen eens worden omgedraaid en dat JO19-1 massaal hun jeugdige supportersschare komen aanmoedigen.