F1 oogst complimenten en punten in hectische speelweek.
Drukke tijden voor de spelers, leiders en supporters van Gieten F1 want er staan in een tijdbestek van vier dagen twee wedstrijden op de rol. In verband met de meivakantie krijgen we voor de op 30 april geplande speelronde geen volwaardig elftal op de been en wordt er al vóór aanvang van de competitie contact gezocht met tegenstander LEO (Loon) om een alternatieve datum te prikken. In Loon en omstreken loopt de vakantieperiode niet synchroon met Gieten en dus blijft als enig alternatief door de weeks inhalen over. Achter de schermen komt er veel extra werk bij kijken want er zal toch kantinedienst gedraaid moeten worden om de meegereisde en eigen aanhang te kunnen voorzien van een natje en een droogje, kleedkamers moeten na afloop schoongemaakt worden, er moet een scheidsrechter worden aangesteld en dan vergeten we nog bijna de administratie waarmee de wedstrijdsecretaris wordt opgescheept. Gastheer LEO (Loon) regelt het ‘gewoon’ allemaal en we zijn dan ook heel veel dank verschuldigd aan de mensen in Loon, en leider André Busscher in het bijzonder, voor de organisatie van deze avondwedstrijd.
We schrijven woensdag 20 april wanneer LEO (Loon) F1 en Gieten F1 elkaar voor de vijfde keer dit seizoen treffen. De onderlinge balans wijst overduidelijk in het voordeel van de Loners ; twee keer winst, twee keer gelijkspel. In de heenronde van de voorjaarscompetitie hebben de blauw witten Gieten op een forse nederlaag getrakteerd en staan ze na zes speelrondes fier aan kop in de poule. Ze hebben de titel al bijna op zak, zo’n gat hebben ze inmiddels geslagen met de concurrentie. Maar eerst dient er afgerekend te worden met Gieten, en we worden voorafgaande aan de wedstrijd door de leiding bestempeld als een ploeg “waar het altijd lastig tegen voetballen is”. Voorzichtig wordt zelfs het woord “angstgegner” in de mond genomen en dat doet de herinneringen aan de najaarscompetitie weer herleven toen Gieten F1 een flinke deuk in de titelaspiraties van LEO schoot door een 3 – 3 gelijkspel af te dwingen. Door uitvoerig terug te blikken op die wedstrijd hopen leiders Eddie en Frans de acht spelers van de F1 dusdanig te prikkelen dat een nieuwe stunt – want dat zou het gezien de grote krachtsverschillen toch wel zijn – zich aandient. David tegen Goliath dus op Sportpark Marsdiek, en de eerste drie minuten beloven weinig goeds voor onze kanjers. Ze worden van het kastje naar de muur gestuurd en tureluurs getikt door de goed geoliede machine uit Loon. Binnen twee minuten neemt de thuisploeg een 1 – 0 voorsprong en nog geen minuut later hangt ook de 2 – 0 tegen de touwen ; een heel mooie kopgoal uit een strakke corner. Gieten lijkt rijp voor de sloop en LEO is hard op weg naar een monsterscore maar keeper Vince ontpopt zich tot een heuse sta in de weg en ranselt de ene na de andere bal uit het doel. Geweldig Vince ! Met man en macht proberen de Gietenaren het spervuur aan schoten te stoppen en naar mate de eerste helft vordert neemt de aanvalsdrift van de thuisploeg af. Gieten passeert zelfs af en toe de middenlijn en krijgt in de vijftiende minuut de eerste kans wanneer Sven een mooie dieptepass op Wessel geeft ; het schot mist echter ‘power’ om de keeper van LEO echt op de proef te stellen. Vlak voor rust incasseren we vrij onverwacht een derde tegentreffer maar we hebben de blauw witte storm behoorlijk weten te beteugelen en dat biedt veel perspectief voor de tweede helft.
Na de thee (ranja) trekken de jongens de stijgende lijn van het eerste bedrijf ogenschijnlijk moeiteloos door. Er wordt heel gedisciplineerd verdedigd door het hele team, de opbouw van LEO wordt snel ontregelt en er staat een hecht team dat samen knokt voor iedere bal en niet van plan is om nog maar iets weg te geven op deze mooie lente avond. Fijs, Mike en Patrick vormen een solide blok achterin, Sven en Stan zijn het kloppend hart op het middenveld terwijl Wessel en Dinand voorin veel loopwerk verrichten en loeren op kansen. Diegenen die getuige waren van de eerste tien minuten moeten zich toch een paar keer in de ogen wrijven maar het is toch echt waar, Gieten heeft een collectief gesmeed waar LEO niet echt een antwoord op heeft. De thuisploeg krijgt nog twee kansen om de score verder op te voeren maar stuit wederom op Vince, de excellerende goalie van Gieten. Als er één team aanspraak maakt op een doelpunt in de tweede helft dan is het toch wel Gieten, maar de jongens hebben weinig geluk voor het doel. Bij het klinken van het eindsignaal gaan terecht bij beide ploegen de handjes de lucht in ; LEO is blij met de drie punten en kan de voorbereidingen voor het kampioensfeest gaan treffen. Bij de spelers én leiders van Gieten is de ontlading minstens even zo groot na het neerzetten van zo’n goede teamprestatie. Zonder twijfel de beste 20 minuten van het seizoen – jongens, wat mogen jullie trots op jezelf zijn ! Jullie hebben als een echt team voor elkaar gewerkt en gevochten, top gewoon. Dankbaar nemen we de oprechte complimenten van de leiding van LEO in ontvangst, we hebben toch wel indruk gemaakt en dat voelt als een overwinning. Het is feest in beide kampen, en dat komt niet al te vaak voor.
Met de mooie opsteker tegen de koploper op zak maken we ons snel weer op voor de derby tegen Eext, drie dagen later. Een beladen duel, voor de supporters en leiders althans, want er staat toch een hoop prestige op het spel. Via de sociale media wordt het vuurtje flink opgestookt en worden er op de wedstrijddag zelf ook de nodige speldenprikjes onderling uitgedeeld. De Ossen hebben nog geen wedstrijd gewonnen deze competitie maar tegen Gieten ruiken ze kansen. De bezoekers spelen met veel energie, heel positief (een groot compliment voor de leiding van Eext) en bieden vanaf het eerste fluitsignaal prima tegenstand.
Daarnaast voetbalt Gieten vooral tegen zichzelf, is er geen oog voor medespelers en wordt er zeer slordig omgesprongen met de kansen die gecreëerd worden. Uit een vlijmscherpe counter weet Eext op prachtige wijze de 0 – 1 te scoren en laten de Ossen vervolgens een paar riante mogelijkheden liggen om verder afstand van Gieten te nemen. Tijdens de rust dringt de euforie in de Eexter kleedkamer door tot de F1 en moeten de jongens nu maar laten zien dat ze echt uit het goede hout gesneden zijn. De “donderspeech” tijdens de rust mist zijn uitwerking niet (er is naast de eer ook een riante beloning in het vooruitzicht gesteld) want in de derde minuut weet Dinand een mooie pass van Stan prima af te ronden en komt Gieten daarmee op gelijke hoogte.
Die goal geeft Gieten het laatste zetje zelfvertrouwen, want daarna wordt er meer strijd geleverd en wint Gieten de strijd op het middenveld. Stan voetbalt majestueus, Sven overtuigt op de ‘10’ positie en zorgt continu voor dreiging, Mike en Patrick hebben de voorhoede van Eext in de tas en ondersteunen hartstochtelijk de aanvallende impulsen van het team.
Vanaf de flanken zijn Dinand en Wessel levensgevaarlijk en daarmee vallen alle puzzelstukjes in elkaar. De zeven individuen van het eerste bedrijf vormen nu weer een team, en door heel goed samen te spelen trekken ze de wedstrijd naar zich toe. Met een verrassend schot in de korte hoek brengt Dinand Gieten op een 2 – 1 voorsprong, scoort Wessel van dichtbij uit een voorzet van Mike, noteert Mike de 4 – 1 en zorgt Wessel met een harde schuiver in de verre hoek voor de 5 – 1 eindstand.
Eext geeft alles, blijft tot de laatste snik strijden en heeft de pech dat de wedstrijd wordt geleid door Harold Makkelie die als enige op het hele sportpark een overtreding op de sterk spelend spits van Eext wegwuift en niet beloond met een strafschop. Het zit Eext niet echt mee. De bezoekers blijven dankzij de ijzersterke comeback van de rood witten met lege handen achter, terwijl Gieten F1 de eerste thuisoverwinning van deze competitie uitbundig viert.
Stiekem kijken we met nog twee wedstrijden te gaan naar plekje nummer 3 en het linker rijtje. Na de vakantieperiode spelen we op 14 mei onze allerlaatste thuiswedstrijd als F-pupil tegen de directe concurrent voor plek 3, FC Assen F2.
